Τέχνες και Πολιτισμός (359)
Υποκατηγορίες
Cinema (68)
Για να δείτε όλες τις ταινίες που παίζονται σε όλους τους κινηματογράφους της περιοχής μας κάντε κλικ εδώ (ΠΗΓΗ: ΑΘΗΝΟΡΑΜΑ):
Σινεμά - αθηνόραμα.gr
Προβολή άρθρων...Σ’ έναν κόσμο 6 δισεκατομμυρίων ανθρώπων δεν χρειάζεσαι παραπάνω από έναν για ν'αλλάξει η ζωή σου
Γραφει ο/η Administrator
"The Visitor" από το Cine-Δράση: Τετάρτη 26 Οκτωβρίου, 8:15μμ, στο ΤΥΠΕΤ
Μια ακόμα ταινία για τη μετανάστευση; Όχι, αλλά μια ταινία που με αφορμή τη συνάντηση «ντόπιων» και «ξένων» μιλάει για τη μεταναστευτική πολιτική, τα ανθρώπινα δικαιώματα, την ξενοφοβία, την αλληλεγγύη, τη συντροφικότητα και τις ασυνήθιστες και απρόσμενες φιλίες ανάμεσα σε ανθρώπους που διαφέρουν στα πάντα: την καταγωγή και την εθνική τους κουλτούρα, την οικονομική και κοινωνική τους θέση, τον χαρακτήρα και τον τρόπο να εξωτερικεύουν τα συναισθήματά τους. Ένα φιλμ για την δυνατότητα να συναντήσει κάποιος τη χαρά και την ευτυχία στα πλέον απίθανα μέρη, στις πλέον δύσκολες καταστάσεις.
Ως «επισκέπτες» (visitors) στην ταινία εννοούνται όλοι. Και ο βέρος αμερικανός που επιστρέφει μετά από μακρά απουσία στο σπίτι του στην Νέα Υόρκη, ως ξένος εξαιτίας των συνθηκών που τον υποχρέωσαν να ζει και να δουλεύει σε άλλη πολιτεία και ο καθένας από τους μετανάστες που συναντά. Είτε πρόκειται για αυτούς που, εν αγνοία του, έχουν εγκατασταθεί στο σπίτι του, είτε για αυτούς που γνωρίζει στην πορεία να αναζητούν ένα καλύτερο μέλλον σε μια ξένη γη, για να παραμένουν πάντα «ξένοι» και «προσωρινοί». Ο Γουόλτερ είναι 62 χρόνων και διδάσκει Οικονομικά στο πανεπιστήμιο του Κονέκτικατ. Είναι μονόχνοτος και κυνικός και μετά το θάνατο της γυναίκας του έχει χάσει το πάθος για τη ζωή, το γράψιμο και τη διδασκαλία.
Βυθισμένος στη ρουτίνα της καθημερινότητας, αποπειράται να γεμίσει τη μοναξιά και το συναισθηματικό κενό του, μαθαίνοντας κλασικό πιάνο, τη μεγάλη αγάπη της νεκρής συζύγου. Όταν το πανεπιστήμιο τον στέλνει σε ένα συνέδριο στο Μανχάταν επιστρέφει στο διαμέρισμά του και αιφνιδιάζεται βρίσκοντας εκεί ένα νεαρό ζευγάρι μεταναστών. Ο Σύρος Τάρεκ ταλαντούχος μουσικός, που κερδίζει τα προς το ζην παίζοντας στο δρόμο και σε μπαράκια της Νέας Υόρκης και η Σενεγαλέζα Ζαϊνάμπ, δεν έχουν «καταλάβει» το σπίτι, απλά έχουν πέσει θύματα υπενοικίασης από τον άνθρωπο που ο Ουόλτερ είχε εμπιστευτεί τα κλειδιά του διαμερίσματος. Στην αρχή τους ζητά να φύγουν, αλλά όταν αντιλαμβάνεται ότι δεν έχουν άλλη στέγη, τους επιτρέπει να μείνουν μαζί του μέχρι να βρουν μόνιμο καταφύγιο.
Την αρχική αμηχανία και τις πρώτες δυσκολίες διαδέχεται μια ευχάριστη συμβίωση και σε αυτό θα παίξει καταλυτικό ρόλο ο ανοιχτόκαρδος Τάρεκ, που συγκινημένος από την φιλοξενία επιμένει να διδάξει τον καθηγητή αφρικανικό τύμπανο. Ο μεσήλικας και παραιτημένος καθηγητής ενθουσιάζεται από της ζωηράδα και το δυναμισμό αυτού του άγνωστου για αυτόν είδους μουσικής και η επαφή με τους καινούργιους φίλους ανοίγει μπροστά του ένα καινούργιο κόσμο γεμάτο ρυθμό και έντονα συναισθήματα, ενώ ξυπνά μέσα του το θαμμένο ενδιαφέρον για ζωή.
Ο Ουόλτερ αφήνει το παρελθόν πίσω του, αναγεννιέται και για πρώτη φορά μετά από καιρό δείχνει πραγματικό ενδιαφέρον για κάτι, αρχικά για τη μουσική στη συνέχεια για τους ανθρώπους γύρω του. Στην πορεία, του δίνεται η ευκαιρία να γευτεί τη χαρά να βοηθάς τον εαυτό σου μέσα από τη βοήθεια στους άλλους. Γιατί έρχεται η μοιραία στιγμή που η αστυνομία θα ανακαλύψει τυχαία, πως ο Τάρεκ δεν διαθέτει άδεια παραμονής, γεγονός που ισχύει για τη Ζαϊνάμπ και τη μητέρα του νεαρού, οι οποίες κατά συνέπεια αδυνατούν να τον βοηθήσουν στην δύσκολη κατάσταση που βρίσκεται. Ο Τάρεκ κινδυνεύει με απέλαση και το δύσκολο έργο της αποτροπής της αναλαμβάνει με μεγάλη προθυμία ο Ουόλτερ.
Ο ηθοποιός, σκηνοθέτης και σεναριογράφος Thomas McCarthy, εντυπωσίασε κοινό και κριτικούς παρουσιάζοντας την πρώτη του ταινία, «Station Agent», στο Φεστιβάλ του Sundance. Το φιλμ προβλήθηκε στη Μέση Ανατολή στο πλαίσιο ενός προγράμματος πολιτιστικής προσέγγισης στο οποίο συμμετείχε και ο σκηνοθέτης. Σε αυτό το ταξίδι ο McCarthy, είδε από κοντά το βαθύ χάσμα που χωρίζει τους Αμερικανούς πολίτες από τους Ασιάτες. «Έμεινα κατάπληκτος από το πόσα λίγα γνωρίζω, για την περιοχή, για τους ανθρώπους, τη κουλτούρα. Η χώρα μου έχει επηρεάσει τις κοινωνίες των τόπων αυτών, με τις συνεχείς στρατιωτικές επεμβάσεις. Με όλα τα θλιβερά νέα των ειδήσεων και το δράμα που εκτυλίσσεται, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι άνθρωποι υπάρχουν και από τις δυο πλευρές, που οδηγούνται στο μίσος με ανεπανόρθωτες συνέπειες. Έμεινα άναυδος από τους καλλιτέχνες που συνάντησα εκεί. Με το πάθος και το ταλέντο τους. Αυτοί αποτελούν τη μαγιά που έπλασε τον Τάρεκ». Αυτή ήταν και η αφορμή της δεύτερης σκηνοθετικής και σεναριακής του προσπάθειας, που είχε σαν αποτέλεσμα το «The Visitor».
Η μουσική παίζει σημαντικό ρόλο στην ταινία αποτελώντας στην αρχή την αποκλειστική, αλλά καθοριστική δίοδο επικοινωνίας ανάμεσα στον Ουόλτερ και τον Τάρεκ. Το μεγάλο ατού της ταινίας είναι οι εξαιρετικές ερμηνείες των ηθοποιών, ιδιαίτερα Richard Jenkins (Ουόλτερ), Haaz Sleiman, (Τάρεκ) και Hiam Abbass (μητέρα του Τάρεκ, γνωστή σε εμάς από την ισραηλινή ταινία «Η λεμονιά»).
Ειδικότερα ο Richard Jenkins βρίσκεται σε εξαιρετική φόρμα, ερμηνεύοντας ήρεμα και δυνατά τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Δικαίως τιμήθηκε με υποψηφιότητα για Oscar. Το υπόλοιπο καστ συνδράμει επαρκέστατα την προσπάθεια και έτσι παραδίδεται στο κοινό μια πολύ ενδιαφέρουσα ταινία, ένα ρεαλιστικό, λεπτοδουλεμένο δράμα χαρακτήρων με χιουμοριστικές πινελιές και πλήρη αποφυγή μελοδραματικών εντάσεων. Ένα φιλμ κοινωνικοπολιτικού προβληματισμού, το οποίο εστιάζει κυρίως στην αδικαιολόγητα αρνητική αντιμετώπιση που εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν οι αραβικής καταγωγής κάτοικοι των ΗΠΑ μετά την 11η Σεπτεμβρίου.
Το φιλμ απέσπασε 18 Βραβεία, ενώ ήταν υποψήφιο και για 39 ακόμα διακρίσεις στα Φεστιβάλ όλου του κόσμου.
ΗΠΑ, 2007. Διάρκεια: 108΄. Σενάριο-Σκηνοθεσία: Thomas McCarthy.
Πρωταγωνιστούν: Richard Jenkins, Haaz Sleiman, Danai Jekesai Gurira, Hiam Abbass, Marian Seldes, Maggie Moore, Michael Cumpsty, Bill McHenry Richard Kind.
"ΣΜΥΡΝΗ ΜΟΥ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ". ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΑ ΒΡΙΛΗΣΣΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 23 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2016.
Γραφει ο/η Administrator
ΑΠΟ ΤΟΝ τ. ΔΗΜΑΡΧΟ ΚΩΣΤΑ ΙΩΑΝΝΙΔΗ.
ΜΕ ΟΜΙΛΗΤΡΙΑ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΚΥΡΙΑ ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ ΜΑΣ ΜΙΜΗ ΝΤΕΝΙΣΗ.
Στην σημαντική για την πόλη μας εκδήλωση σας περιμένουμε όλους.
Κωνσταντίνος Ιωαννίδης τ. Δήμαρχος Βριλησσίων - επικεφαλής συνδυασμού Νέας Πνοής.
"Το πορφυρό ρόδο του Καΐρου" από το Cine-Δράση.
Γραφει ο/η Administrator
"Το πορφυρό ρόδο του Καΐρου" από το Cine-Δράση
Τετάρτη 19 Οκτωβρίου 2016, 8:15΄μμ, στο ΤΥΠΕΤ: «Μια από τις καλύτερες ταινίες για ταινίες που έχουν γυριστεί ποτέ». Time Magazine.
Το 1985 ο Woody Allen σκηνοθετεί την μαγική, νοσταλγική κωμωδία «Το Πορφυρό ρόδο του Καΐρου» όπου σχολιάζει τις ανθρώπινες αυταπάτες και τις λεπτές διαχωριστικές γραμμές που χωρίζουν την φαντασία από την πραγματικότητα και τα παραμύθια από την άχαρη καθημερινότητα. Ένα λυρικό και ποιητικό φιλμ για τις μαγικές δυνάμεις της 7ης Τέχνης και την συντριπτική και συχνά καθόλου αθώα επιρροή που αυτή ασκεί στις συνειδήσεις και τις ζωές των ανθρώπων.
Στους χαλεπούς καιρούς της οικονομικής και κοινωνικής κατάρρευσης, που ακολούθησε το μεγάλο κραχ του 1929 στις ΗΠΑ, η Σεσίλια, μια φτωχή, μοναχική και καταθλιπτική σερβιτόρα, παντρεμένη με έναν άξεστο, άνεργο και αλκοολικό σύζυγο που την τρομοκρατεί στο σπίτι και κατασπαταλά τα δικά της λεφτά στα ζάρια, περνά τον ελεύθερο της χρόνο στο σινεμά, που εκείνη την εποχή αποτελούσε για πολλούς αμερικανούς την πλέον φθηνή διέξοδο από την από τη εφιαλτική καθημερινή πραγματικότητα της φτώχειας, της ανεργίας και της αντικομουνιστικής υστερίας. Καθώς είναι ευφάνταστη εθίζεται στην παρακολούθηση χολιγουντιανών ρομάντζων. Δραπετεύει, «ξεχνά τις λύπες της», όπως λέει, βλέποντας στην οθόνη πλούσιους, γενναίους και αήττητους ήρωες, που αγαπούν με πάθος, χωρίς υστεροβουλία και θυσιάζονται για το αντικείμενο του έρωτά τους. Ενθουσιάζεται από την πλέον πρόσφατη, ένα τυπικό κοσμοπολίτικο μελόδραμα (σαπουνόπερα θα το λέγαμε σήμερα) «Το Πορφυρό ρόδο του Καΐρου», το οποίο βλέπει πολλές φορές ταξιδεύοντας μαζί του στην εξωτική Αίγυπτο και σε αριστοκρατικά γκαλά.
Κατά τη διάρκεια της τελευταίας προβολής εμβρόντητη αυτή, οι συν-θεατές της στην κινηματογραφική αίθουσα, αλλά και οι υπόλοιποι πρωταγωνιστές της ταινίας παρακολουθούν κάτι μαγικό. Ένας από τους ήρωες, ο γοητευτικός Τομ Μπάξτερ, που συστήνεται ως αρχαιολόγος, ποιητής και εξερευνητής και ο οποίος παρακολουθεί τη Σεσίλια κάθε φορά που αυτή επισκέπτεται το σινεμά, δραπετεύει από την οθόνη με σκοπό να της εξομολογηθεί τον παράφορο έρωτα που του έχει εμπνεύσει. Η αγάπη της Σεσίλια τού έδωσε σάρκα και οστά, τη δύναμη να κάνει το άλμα να περάσει στον άγνωστό του πραγματικό κόσμο και με αυτήν ως συνοδό να μυηθεί στα θαύματα της ζωής.
Η κίνηση του αυτή προκαλεί χάος και εξωπραγματικές καταστάσεις. Οι θεατές στην κινηματογραφική αίθουσα διαμαρτύρονται και ζητούν τα λεφτά τους πίσω. Οι υπόλοιποι χαρακτήρες της ταινίας περιφέρονται άσκοπα στην μεγάλη οθόνη, οργισμένοι κι αμήχανοι. Βγάζουν στην επιφάνεια τον εγωκεντρισμό τους, διαφωνούν για τη λύση του προβλήματος, ενώ κάποιοι από αυτούς απολαμβάνουν την πρόσκαιρη απελευθέρωση τους από τα σεναριακά και σκηνοθετικά δεσμά. Οι χολιγουντιανοί παραγωγοί ανήσυχοι στην σκέψη μιας οικονομικής αποτυχίας και έντρομοι στην προοπτική οι χαρακτήρες των ταινιών να αναπτύσσουν δική τους βούληση και αυτόνομη δράση, στέλνουν τον ηθοποιό Τζιλ Σέπερντ, που υποδύεται τον Τομ, να αποπλανήσει την Σεσίλια. Και εδώ αρχίζει να μπερδεύεται η φαντασία με την πραγματικότητα.
Ο φανταστικός χαρακτήρας είναι ευγενικός και ρομαντικός, ο πραγματικός άνθρωπος που τον ενσαρκώνει, είναι κυνικός και αλαζόνας. Γοητευμένη και από τους δύο, η Σεσίλια μεταμορφώνεται κυριολεκτικά και ανθίζει σαν το ρόδο του Καΐρου. Εγκαταλείπει το σύζυγο της για να γνωρίσει το όνειρο. Αλλά σύντομα θα διαπιστώσει ότι αυτό που ζει είναι μια απατηλή κινηματογραφική «πραγματικότητα», ένα φανταστικό παιχνίδι που ορίζεται από το σενάριο και τις επιλογές του σκηνοθέτη. Και θα προσγειωθεί.
Ο Woody Allen, ο σκηνοθέτης με το ιδιόμορφο στυλ, το περίεργο χιούμορ και τη μοναδική ικανότητα να «βγάζει» από τους ηθοποιούς του τον καλύτερό τους εαυτό, αποφεύγει εδώ τη γνωστή φόρμουλα με τους νευρωτικούς Νεοϋορκέζους, που έχουν προβλήματα με τις κάθε είδους σχέσεις τους και φτιάχνει μια ταινία που εμπεριέχει μια άλλη ταινία. Με αφετηρία το υπέροχο σουρεαλιστικό εύρημα της απόδρασης του ήρωα από την οθόνη και διάφορα σεναριακά και σκηνοθετικά τεχνάσματα όπως η μεταφορά από το ασπρόμαυρο στο έγχρωμο οριοθετεί την θέση του κινηματογράφου στην κοινωνία, υμνεί και ταυτόχρονα αμφισβητεί την κινηματογραφική τέχνη, την μεγαλύτερη αγάπη της ζωής του, ενώ προβληματίζεται για την επικίνδυνη γοητεία που αυτή και το «σταρ σύστεμ» ασκούν στους θεατές.
Οι ερμηνείες των ηθοποιών είναι θαυμάσιες. Η Mia Farrow, που εδώ κάνει την 5η συνεργασία της με τον τότε σύζυγό της, υποδύεται μοναδικά το ρόλο της Σεσίλια προσδίδοντας του γοητεία και ντροπαλότητα. Ο δε Jeff Daniels, στον πρώτο του πρωταγωνιστικό ρόλο ενσαρκώνει τέλεια τόσο τον Τομ όσο και τον Τζιλ. Οι αντιδράσεις του υπόλοιπου καστ από όπου δραπετεύει ο ήρωας στοιχειοθετούν μερικές από τις καλύτερες στιγμές του φιλμ. Η φωτογραφία αποτυπώνει με μοναδικό τρόπο άλλοτε την επιθυμία της Σεσίλια να αποδράσει από τη μίζερη ζωή της και άλλοτε την αναπόφευκτη επιστροφή στη σκληρή πραγματικότητα.
Η ταινία έχει τιμηθεί με αρκετά βραβεία, ανάμεσα τους το βραβείο BAFTA Καλύτερης Ταινίας και Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου (1985), το Βραβείο FIPRESCI στο Φεστιβάλ Καννών, το Βραβείο Cesar Καλύτερης Ξένης Ταινίας και άλλα.
Διάρκεια: Διάρκεια 82’. Σκηνοθεσία-Σενάριο: Woody Allen. Dick Hyman. Πρωταγωνιστούν: Mia Farrow, Jeff Daniels, Danny Aiello, Irving Metzman, Stephanie Farrow, David Kieserman, Elaine Grollman.
Ποιητικοί διάλογοι με τον Χρήστο Ι. Βατούσιο. Μια γνωριμία του κοινού με το έργο του ποιητή-συγγραφέα.
Γραφει ο/η Administrator
ΚΥΡΙΑΚΗ 23/10/2016 ΣΤΟ ΤΥΠΕΤ.
Μια γνωριμία του κοινού με το έργο του ποιητή και θεατρικού συγγραφέα Χρήστου Ι. Βατούσιου.
Ο Χρήστος Ι. Βατούσιος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1973. Εργάζεται στα Βριλήσσια.
Από τις εκδόσεις "Γαβριηλίδης" έχουν εκδοθεί οι ποιητικές συλλογές :
-"Πεζά και Τροχοφόρα" (2009)
- "Ρημάτων τύχη" (2011)
-"Νόμιμη μοίρα" (2014)
Έχουν επίσης εκδοθεί τα θεατρικά του έργα:
"Η ζωή του Δημήτρη" (2012 εκδόσεις "Γαβριηλίδης") και
"Μια γνωριμία - το μυστικό" (2015 ,εκδόσεις "24 γράμματα".