Vrilissiotika Nea

Κοινωνικό του Δημήτρη Καρατζιά                    
Σκηνοθ.:Δ. Καρατζιάς
θέατρο  Vault   
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΧΡΗΣΤΟΣ Ι. ΒΑΤΟΥΣΙΟΣ

ΠΡΑΞΗ ΠΡΩΤΗ

ΛΑΟΥΡΑ:...πνίγομαι...
ΠΑΥΛΟΣ:...σσσ, σταμάτα τώρα.
ΛΑΟΥΡΑ:...έχει πολύ ώρα ακόμα;
ΠΑΥΛΟΣ:...σταμάτα σου είπα, δεν ξέρω.
ΛΑΟΥΡΑ:...κάτσε λίγο πιο πέρα...
ΠΑΥΛΟΣ:...δεν έχει άλλο χώρο, που να πάω;
ΛΑΟΥΡΑ:...κάνε λίγο πιο κει, βοήθησε με να βγάλω το παλτό μου.
ΠΑΥΛΟΣ:...μα είσαι καλά παιδί μου, ηρέμησε, μας κοιτάνε όλοι.
ΛΑΟΥΡΑ:...βοήθησέ με, το παλτό μου...
ΠΑΥΛΟΣ:...έλα, τράβα το χέρι σου.
ΛΑΟΥΡΑ:...μου δίνεις το νερό σε παρακαλώ;
ΠΑΥΛΟΣ:...θα σταματήσεις ή θα χαλάσουμε την παράσταση;
ΛΑΟΥΡΑ:...σσστ, δώσε μου το μπουκάλι.
ΠΑΥΛΟΣ:...αμάν ρε Λάουρα, πάρτο.
ΛΑΟΥΡΑ...σσσ...

ΠΡΑΞΗ ΔΕΥΤΕΡΗ

ΛΑΟΥΡΑ: Ουφ, επιτέλους.
ΠΑΥΛΟΣ: Επιτέλους για όλους. Φθηνά την γλιτώσαμε. Λίγο ακόμα και
ΛΑΟΥΡΑ: Λίγο ακόμα και θα πνιγόμασταν.
ΠΑΥΛΟΣ: Μα καλά, τι σ' έπιασε;
ΛΑΟΥΡΑ: Δεν ξέρω, ξαφνικά αισθάνθηκα αποπνικτικά.
ΠΑΥΛΟΣ: Είναι ο χώρος λίγο κλειστοφοβικός, και με τόσο κόσμο...
ΛΑΟΥΡΑ: Μπορεί, να είναι και το θέατρο, αλλά νομίζω ότι κυρίως το έργο είναι ασφυκτικό.
Το κυρίαρχο πρόσωπο, που καταδυναστεύει και στραγγαλίζει τα πάντα,
οδηγώντας τα στην τραγωδία.
ΠΑΥΛΟΣ: "Ο πόλεμος των Αρχών" και τα ύψιστα απωθημένα σε πρώτη προβολή.
ΛΑΟΥΡΑ: Συνήθως, αυτά είναι ή φαίνονται αντρικοί ρόλοι, αλλά ίσως να παίρνουν ακόμα σκληρότερη
διάσταση στα γυναικεία  χέρια.
ΠΑΥΛΟΣ: Σίγουρα είναι και αυτό μια διαστροφή. Η υπεράσπιση και η "σοβαροφάνεια" του ρόλου.
ΛΑΟΥΡΑ: Ίσως, πάμε σιγά-σιγά;
ΠΑΥΛΟΣ: Ναι, έλα, πάμε, πρόσεχε τις σκάλες.

ΠΡΑΞΗ ΤΡΙΤΗ

ΠΑΥΛΟΣ: Τι θα κάνουμε;
ΛΑΟΥΡΑ: Δεν ξέρω, πάμε να περπατήσουμε λίγο;
ΠΑΥΛΟΣ: Πάμε, πάντως οι κυρίες στην παράσταση, πήραν πολύ σοβαρά τον ρόλο τους.
Συνέθεσαν μια χρωματιστή παρτιτούρα ερμηνείας.
ΛΑΟΥΡΑ: Δυνατή σύνθεση. Το έργο μου είπες ότι προέρχεται από τον Λόρκα;
ΠΑΥΛΟΣ: Ναι, από «Το σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα». Ωραία ιδέα, μια έξυπνη μεταφορά του Καρατζιά,
στην σημερινή Τουρκία και σε όλες τις "Τουρκίες" του κόσμου.
ΛΑΟΥΡΑ:...ενός κόσμου που σβήνει για να ξαναγραφτεί.
ΠΑΥΛΟΣ: Στο ίδιο τετράδιο...φαντάσου πόσοι άνθρωποι ζούνε στο σπίτι της Μπερνάρντας...
ΛΑΟΥΡΑ: Αυτό σκέφτομαι και θυμώνω...όργανα στα χέρια του Συνθέτη.
ΠΑΥΛΟΣ: Πως αλλιώς; Προχωράμε;
ΛΑΟΥΡΑ: Ναι, μέχρι το χειροκρότημα.