Cinema (68)
Για να δείτε όλες τις ταινίες που παίζονται σε όλους τους κινηματογράφους της περιοχής μας κάντε κλικ εδώ (ΠΗΓΗ: ΑΘΗΝΟΡΑΜΑ):
Σινεμά - αθηνόραμα.gr
Σκονισμένη ταινιοθήκη: Christopher Lee. Αφιέρωμα σ' έναν μεγάλο του παγκόσμιου σινεμά.
Γραφει ο/η Administrator
Σκονισμένη ταινιοθήκη: Christopher Lee
Επιμέλεια: Μάριος Γερανιός
Πηγή : IMDB, WIKIPEDIA
Αρκετά χρόνια πριν, όταν το βίντεο σα συσκευή έμπαινε στα σπίτια μας και τα βίντεο κλαμπ ξεφύτρωναν σε όλες τις γειτονιές, η περιέργεια μου με κατέκλυζε σε σημείο που είχα έτοιμες λίστες ταινιών στο μυαλό μου για τη μέρα που θα αποκτούσα τη δική μου συσκευή.
Ήταν το 1987, ένα ανήσυχο και περίεργο 7 χρόνο παιδάκι εγώ, που έκανα βόλτες στους διαδρόμους του τοπικού βίντεο κλαμπ.
Ο τομέας με τις παιδικές ταινίες είχε την τιμητική του βέβαια, αλλά η υπέρμετρη περιέργειά μου με έβρισκε να κοιτάζω δειλά τα εξώφυλλα των ταινιών τρόμου και να τα αξιολογώ ποιο εξώφυλλο ήταν το πιο τρομακτικό. Μόλις το εντόπισα, έβαλα ένα στοίχημα με τον εαυτό μου. Να προσπαθήσω να δω αυτή την ταινία που με τρόμαζε περισσότερο.
Ήταν ο «Δράκουλας, ο βρικόλακας των Καρπαθίων» (1958). Στο εξώφυλλο εμφανιζόταν ο Δράκουλας με κατακόκκινα μάτια που μόλις έχει δαγκώσει το λαιμό μιας γυναίκας.
Ήταν η πρώτη ταινία τρόμου που είδα και σας πληροφορώ ότι αγάπησα το είδος.
Στην ταινία πρωταγωνιστούσε ο Κρίστοφερ Λι, ο ηθοποιός που στοίχειωσε τα όνειρά μου με την παρουσία του και την ερμηνεία του.
Στις 7 Ιουνίου 2015, πέθανε σε ηλικία 93 ετών, έχοντας αφήσει πίσω του τεράστιο κινηματογραφικό έργο.
Την προηγούμενη εβδομάδα σχεδίαζα να κάνω ένα μίνι αφιέρωμα με ταινίες του μεγάλου ηθοποιού. Διαβάζοντας όμως και αναζητώντας πληροφορίες προτίμησα να κάνω μια αναδρομή στην κινηματογραφική του πορεία στολίζοντας την με κάποιες πληροφορίες και γεγονότα που συνήθως περνάνε απαρατήρητα.
Έχοντας λοιπόν ταλέντο και ιδιαίτερο παρουσιαστικό, το 1947 εισχωρεί στην κινηματογραφική βιομηχανία και στο ραδιόφωνο. Η καλή και χαρακτηριστική φωνή του γίνεται γρήγορα γνωστή.
Έχοντας ήδη παίξει σε μια ταινία, γράφεται στη δραματική σχολή του Λονδίνου, έτοιμος να πραγματοποιήσει το όνειρο του, να γίνει διάσημος ηθοποιός.
Μέσα σε 10 χρόνια θα παίξει σε 30 ταινίες περίπου, ερμηνεύοντας κυρίως δευτερεύοντες ρόλους.
Το 1957 η εταιρεία παραγωγής ταινιών τρόμου Hammer, τον προσεγγίζει για να παίξει στην ταινία «Η Κατάρα του Φρανκενστάιν». Ένα χρόνο μετά θα ενσαρκώσει τον πρίγκιπα του σκότους στην ταινία Δράκουλας (1958), ένας ρόλος που θα σφραγίσει την καριέρα του.
Έναν ρόλο που χρειάστηκε να επανενσάρκωσει πάνω από δέκα φορές. Ταυτόχρονα πρωταγωνιστούσε σε πολλές ταινίες τρόμου του φημισμένου βρετανικού στούντιο.
Με μια μικρή αναζήτησή στις ταινίες της εταιρείας hammer, θα διαπιστώσετε ότι ο Κρίστοφερ Λι ήταν το αγαπημένο τους «παιδί» έχοντας στο ενεργητικό του περισσότερες από 50 ταινίες.
Τη δεκαετία του 70, εγκαταλείπει σταδιακά την κατηγορία του τρόμου και αναζητεί ρόλους στον κλασικό σινεμά. Αξίζει να σημειωθεί ότι στην προσπάθεια του αυτή, απέρριψε ένα ρόλο για την ταινία «Halloween» του Τζον Κάρπεντερ.
Η ευκαιρία εμφανίστηκε όταν πήρε το ρόλο του Φρανσίσκο Σκαραμανγκα στην ταινία Τζέιμς Μποντ «Ο άνθρωπος με το χρυσό Πιστόλι».
Το 1977 μετακομίζει στην Αμερική και ξεκινά επαφές με μεγάλα στούντιο της εποχής.
Τα χρόνια που ακολούθησαν ήταν πολύ παραγωγικά καθώς ο Κρίστοφερ Λι συνεργάστηκε με μεγάλους σκηνοθέτες και πρωταγωνίστησε σε ποιοτικές ταινίες κατατάσσοντάς τον στους αγαπημένους ηθοποιούς του Χόλιγουντ.
Το όνομα του έγινε γνωστό σε όλες τις γωνιές της γης καθώς κινηματογραφεί ταινίες στα γαλλικά, ιταλικά, γερμανικά, ισπανικά, ακόμα και στα ρωσικά.
Ένας άνθρωπος δραστήριος και παραγωγικός με άριστες δημόσιες σχέσεις και πάνω από 200 ταινίες στο ενεργητικό του.
Μέχρι και εξώφυλλο για το δίσκο του Paul McCartney «Band Of The Run» έχει κάνει.
Δεν έκρυψε ποτέ την αγάπη του για τη Μέταλ μουσική σκηνή και συγκεκριμένα για συγκροτήματα όπως οι «Rhapsody Of Fire» και «Manowar» για τους οποίους έχει κάνει φωνητικά. Ο δραστήριος «Σερ» Κρίστοφερ Λι, κυκλοφόρησε το 2010, ένα άλμπουμ epic Metal με τίτλο «Καρλομάγνος: Με το σπαθί και το Σταυρό» βασισμένο στη ζωή του προγόνου του. Το 2013 κυκλοφορεί τη συνέχεια «Καρλομάγνος: Οι Οιωνοί του Θανάτου». Βραβεύτηκε με το βραβείο «Spirit Of Metal» το 2010 από το περιοδικό metal hammer για το πρώτο του άλμπουμ, σε μια τελετή με τίτλο Golden Gods Ceremony
Τον αποκάλεσα «ΣΕΡ» προηγουμένως, γιατί το 2009 τιμήθηκε με τον τίτλο αυτό από τον πρίγκιπα Κάρολο.
Ο πολυτάλαντος Κρίστοφερ Λι έχει τιμηθεί επίσης, το 2002, με το σπουδαίο βραβείο «Lifetime World Actor» στη Βιέννη.
Αν και πρέπει να το έχετε καταλάβει μέχρι τώρα, ο Βρετανός ηθοποιός κατέχει μια θέση στο βιβλίο Γκίνες ως ο διεθνής Αστέρας με τους περισσότερους κινηματογραφικούς ρόλους.
Πιστεύω ότι δεν υπάρχει θεατής που να μην έχει παρακολουθήσει έστω και μία ταινία του. Ακόμα και οι νέες γενιές τον γνωρίσανε μέσα από το ρόλο του επιβλητικού μάγου Σάρουμαν στην τριλογία του «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών» και στην πιο πρόσφατη τριλογία «Χόμπιτ».
Τεράστια επιτυχία είχε και ο ρόλος του στα prequel του «Star Wars» όπου υποδύθηκε το Λόρδο Σιθ, Ντόκου. Όταν στα γυρίσματα του Star Wars του πρότειναν να γυρίσει τις σκηνές με τα φωτόσπαθα, αρνήθηκε αστειευόμενος, λέγοντας ότι έχει ξιφομαχήσει στην καριέρα του περισσότερο από κάθε άλλον ηθοποιό.
Ανήκε στην κατηγορία των ηθοποιών που σπάνια χρησιμοποιούσε κάποιον κασκαντέρ για τις επικίνδυνες σκηνές, γι’ αυτό και τρεις διεθνείς ενώσεις κασκαντέρ τον είχαν τιμητικό μέλος.
Συνήθως υποδυόταν κακούς χαρακτήρες ταινιών. Δεν έδειχνε να τον ενοχλεί ιδιαίτερα.
Ένα δραστήριο μυαλό που αναζητούσε συνέχεια κάτι καινούργιο γύρω από το χώρο της τέχνης. Υποκριτική, συγγραφή, μουσική, μέχρι και παρουσίαση τηλεοπτικού σόου «Saturday night live», το 1978, έκανε με το δικό του ιδιαίτερο τρόπο.
Λίγες μέρες μετά τον εορτασμό των 93ων γενεθλίων του, εισήχθη στο νοσοκομείο Chelsea and Westminster του Λονδίνου με καρδιακή ανεπάρκεια.
Πέθανε στις 7 Ιουνίου 2015 αφήνοντάς μας με την ανάμνηση της βαθιάς, μελωδικής, μπάσας φωνής του.
ΣΚΟΝΙΣΜΕΝΗ ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ: THE WARRIORS (1979). ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΒΙΩΣΗ.
Γραφει ο/η AdministratorΕπιμέλεια: Μάριος Γερανιός Email:
This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it
Αυτή την εβδομάδα θα θυμηθούμε τηναρχαία Ελληνική ιστορία και συγκεκριμένα τον Ξενοφώντα.
Τι σχέση έχει η σκονισμένη ταινιοθήκη με τον Ξενοφώντα;
Κι όμως, με μια μικρή αναζήτησή θα καταλάβετε πόσα πράγματα μπορούν να μας διδάξουν οι ταινίες προσφέροντας μας ιδέες, απόψεις, φαντασία, έρωτα, ακόμα και ιστορικά γεγονότα. Κάποιες φορές με άλλη οπτική.
Όπως είπα στην αρχή θα αναφερθώ στον Ξενοφώντα και την "Κάθοδο των Μυρίων".
Φυσικά, δεν έχω την απαίτηση να θυμάστε όλη την ιστορία γι αυτό και θα σας τη θυμίσω περιληπτικά, μιας και την διάβασα ξανά με αφορμή την προβολή της ταινίας.
Πριν 2.500 χιλιάδες χρόνια περίπου, ο Κύρος ξεκίνησε να εκθρονίσει τον αδερφό του Αρταξερξη. Συγκέντρωσε, μεγάλο στρατό και 13.000 μισθοφόρους απ´ολες τις γωνιές της Ελλάδας. Τυχοδιώκτες και εξόριστοι στο σύνολο τους.
Στην Κούναξα, μια κωμόπολη της Βαβυλώνας συγκρούστηκαν οι στρατοί των δυο αδερφών και ο Αρταξερξης επικράτησε.
Οι 13.000 Έλληνες βγήκαν αλώβητοι από την μάχη ενάντια στους Πέρσες παρόλο που η πλευρά τους ηττήθηκε και ο Κύρος σκοτώθηκε. Έτσι λοιπόν, χαμένοι στα βάθη της Ασίας, σε εχθρικό περιβάλλον αποφάσισαν να γυρίσουν στην πατρίδα.
Μια μεγάλη και επικίνδυνη διαδρομή για κομμάτι του ηττημένου στρατού.
Αφού σας θύμισα λίγο την ιστορία, ας περάσουμε και στη Σκονισμένη μας ταινία.
Η υπόθεση έχει να κάνει με συμμορίες της Νέας Υόρκης.
Τώρα θα μου πείτε γιατι σας κάνω πλάκα.
Τι σχέση μπορεί να έχει η κάθοδος των Μυρίων με συμμορίες του Μεγάλου Μήλου ;
Δείτε την και θα νιώσετε αμέσως την αγωνία μιας συμμορίας νέων που ξεκινούν μια περιπέτεια με στόχο να επιστρέψουν στην δικη τους "Θαλαττα, Θαλαττα".
THE WARRIORS (1979)
Είδος: Περιπέτεια
Σκηνοθεσία:Walter Hill
Σενάριο: Sol Yurick (Novel)
Παίζουν: Michael Beck, James Remar, Deborah Van Valkenburgh.
Υπόθεση: Ένας χαρισματικός ηγέτης συμμορίας προσκαλεί όλες τις συμμορίες της Νέας Υόρκης για να τις ενοποιήσει. Στη μεγάλη συγκέντρωση ο Ηγέτης πυροβολείται και κατηγορούν τους Warriors, μια μικρή συμμορία από το Coney Island.
Τότε ξεκινά ένας αγώνας επιβίωσης μέχρι να επιστρέψουν στην περιοχή τους και να νιώσουν ασφαλείς. Δύσκολο όταν όλες οι υπόλοιπες συμμορίες τους έχουν στοχοποιήσει.
Η άποψή μου: έχω δει αρκετές ταινίες με συμμορίες αλλα το Warriors θα παραμένει πάντα στην κορυφή. Η ροη της ταινίας ειναι γρήγορη και η αισθητική της, οτι ακριβώς χρειάζεται για να μας βάλει στα γρανάζια του υπόκοσμου. Θα μπορούσα να τη χαρακτηρίσω καλοστημένη και τίμια ταινία. Δεν κουράζει τους θεατές σε κανένα σημείο και για να σας δώσω να καταλάβετε την αξία της, εγώ προσωπικά αν είχα κανονίσει να βγω Σάββατο βράδυ και προβαλλόταν στην τηλεόραση, τότε χωρίς δεύτερη σκέψη θα ακύρωνα την έξοδο για να την δω.
Οπότε, αυτή την εβδομάδα, γυναίκες, άντρες, βγάζουμε τη μαγκιά μας και ακολουθούμε τους Warriors στην πιο επικίνδυνη αλλα ηρωική βραδιά της ιστορίας τους.
Μια μικρή Σημείωση: Για την επόμενη εβδομάδα θα αλλάξω λίγο τα σχέδια μου για πρόταση ταινίας λόγω του πρόσφατου θανάτου του χαρισματικού Κριστοφερ Λι, θα προτιμήσω λοιπόν να κάνω ένα μικρό αφιέρωμα από Σκονισμένες Ταινίες του μεγάλου ηθοποιού.
Επιμέλεια: Μάριος Γερανιός e-mail:
This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it
Αυτή την εβδομάδα, στις σκονισμένες ταινιοθηκες, καθώς ψιλάφιζαν τα δάχτυλα μου, ανακαλυψα μια μετριότητα.
Φυσικά και η συγκεκριμένη ταινία δεν είναι μετριότητα αλλά το θέμα της έχει να κάνει με το πως νιώθει μέσα του ένας μεγάλος ευνοούμενος αυλικός συνθέτης στην Βιέννη, μπροστά στο μεγαλείο και την μουσική ευφυΐα του Θεοφίλου.
Για τον κόσμο γνωστό, Αμαντέους.
Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ.
Ο λόγος για τον Αντόνιο Σαλιερι που είχε την ατυχία να συναντήσει κάτω από τον ίδιο αυτοκράτορα τον νεαρό Μότσαρτ.
Μπορεί να θεωρηθεί βαρύς ο χαρακτηρισμός μου στον μεγάλο μουσικό Αντόνιο Σαλιερι αλλά μπήκα νωρίς στην διαδικασία της σύγκρισης στην ταινία του Μίλος Φόρμαν χωρίς όμως να μειώνεται στο υποσυνείδητο μου η αξία του Ιταλού συνθέτη.
Την σύγκριση την κάνει ο ίδιος ο Σαλιερι πριν προλάβουμε να την κάνουμε εμείς, οι ταπεινοί θεατές.
Μου φαίνεται όμως ότι ανεφερα νωρίς τις λεπτομέρειες και αμέλησα τις "φωτεινές επιγραφές"που δελεάζουν το κοινό στην επιλογή μιας ταινίας.
Το συγκεκριμένο Δράμα κέρδισε 40 βραβεία, 8 Όσκαρ συμπεριλαμβανομένων.
Το μεγαλύτερο όμως επίτευμα της "Σκονισμένης μας Ταινίας"ειναι που κατάφερε να πείσει το κοινό ότι αυτό που βλέπει, ειναι η πραγματική εκδοχή της ιστορίας του Μότσαρτ.
Δεν σας κρύβω οτι και γω μέχρι πρότινος αυτό πίστευα. Χρειάστηκαν ώρες μελέτης μέχρι να καταλάβω ότι στο σενάριο του Πητερ Σαφερ από το ομωνυμο θεατρικό του, έχουν μελετηθεί οι θρύλοι γύρω από τον θάνατο του Μότσαρτ και επέλεχθηκε ο πιο δημοφιλής και σοκαριστικός. Αξίζει να σημειωθεί ότι το θεατρικό Αμαντέους(1979), βασίστηκε στο θεατρικό έργο του Αλεξάνδρου Πούσκιν, Μότσαρτ και Σαλιερι, γραμμένο το 1830, πέντε χρόνια μετά τον θάνατο του Ιταλού μουσικού.
Πραγματικά θα μπορούσα να γράφω ώρες ατέλειωτες για την συγκεκριμένη ταινία αλλά θα σταματήσω εδώ. Θα προτιμήσω λοιπόν να απολαύσω τις συγκινήσεις που μου προσφέρει ο Μιλος Φορμαν με ένα ταξίδι γεμάτο κλασική μουσική στην Βιέννη του 18ου αιώνα.
Amadeus (1984)
Είδος: Δράμα εποχής
Σκηνοθεσία: Milos Forman
Παίζουν: F.Murray Abraham,Tom Hulce,Elizabeth Berridge,Jeffrey Jones.
Υπόθεση: Μετά από μια αποτυχημένη απόπειρα αυτοκτονίας, ο Ιταλός μουσικός Αντόνιο Σαλιερι(F.Murray Abraham) σε προχωρημένη ηλικία, εξομολογείται σε έναν νεαρό ιερέα την γνωριμία με τον Μότσαρτ(Tom Hulce), την ζήλια που έτρεφε για την ευφυΐα της μουσικής του, καθώς και το σατανικό του σχέδιο το οποίο είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο του μεγάλου συνθέτη σε νεαρή ηλικία.
Η άποψή μου: Μαγευτική ταινία με καταπληκτικά κουστούμια. Γρήγορη σε γενικές γραμμές και αργή εκεί που χρειάζεται για να κατανοήσουμε σε βάθος την ψυχολογία των πρωταγωνιστών. Το γέλιο του Μότσαρτ(Tom Hulce) θα χαραχθεί στην μνήμη σας.
Είμαι σίγουρος οτι η ταινία θα σας βάλει στην διαδικασία αναζήτησης της αλήθειας. Εγώ προσωπικά ένιωσα τόσο ένοχος γιατί ταυτίστηκα με τον Αντόνιο Σαλιερι, έθαψα βαθιά στην ψυχή μου την λέξη "αθώος"και αφέθηκα στην ηθική ενοχή μου, έστω και αν αυτό ήταν προϊόν της δικής μου φαντασίας.
Εξάλλου, κάπως έπρεπε να μείνει το όνομα μου στην ιστορία.
Σκονισμένη Ταινιοθήκη: BLADE RUNNER - Ομάδες Εξόντωσης (1982)
Γραφει ο/η AdministratorΕπιμέλεια: Μάριος Γεράνιος
Το πρώτο πράγμα που κοιτάζουμε κατα την επίσκεψη μας σε ένα κατάστημα ενοικίασης ταινιών είναι οι "Νέες κυκλοφορίες ".
Κάποιες από αυτές τις είδαμε πρόσφατα στον κινηματογράφο, κάποιες άλλες τις αγνοούμε γιατί απλά δεν είναι το είδος που μας αρέσει και κάποιες τις απορρίπτουμε αυτόματα επειδή κάπου ακούσαμε άσχημη κριτική.
Γενικά, το ίχνος της κίνησής μας περιορίζεται γύρω από τις φωτισμένες βιτρίνες με ταινίες τοποθετημένες σε σειρά και την ένδειξη " Νέες Κυκλοφορίες ".
Τι γίνεται όμως στις σκοτεινές γωνιές του καταστήματος; Εκεί που οι ταινίες βρίσκονται ανακατεμένες και έχουν το ξεθωριασμένο ταμπελάκι "εβδομαδιαία ενοικίαση ".
Τι μυστικά μπορεί να κρύβουν αυτά τα σκονισμένα κουτιά από πλεξιγκλάς που μετά βίας χωράνε τις στοίβες των ταινιών του παρελθόντος.
Έχοντας μια ιδιαίτερη αδυναμία σε αυτές τις σκονισμένες ταινιοθήκες, παίρνω το θάρρος να μοιραστώ κάποιους τίτλους απ' όλα τα είδη, που ξέθαψαν τα δάχτυλά μου και αξίζουν την προσοχή των νέων φίλων της έβδομης τέχνης καθώς και την υπενθύμιση της ύπαρξής τους στους "παλιούς".
Η σκονισμένη ταινία γι αυτήν την εβδομάδα: BLADE RUNNER - Ομάδες Εξόντωσης (1982).
Είδος: Επιστημονική Φαντασία, Θρίλερ Σκηνοθεσία: Ridley Scott Παίζουν: Harrison Ford, Rutger Hauer, Sean Young, Darryl Hannah
Υπόθεση: Ένας Blade Runner, αστυνομικός ειδικού σώματος, αναλαμβάνει την εξόντωση τεσσάρων ανδροειδων που ήλθαν στην Γη με σκοπό να συναντήσουν τον επιστήμονα που τους δημιούργησε.
Λίγα σχόλια: Η μεταφορά του βιβλίου του Philip K. Dick με τίτλο "Do androids Dream of electric sheep?" στην μεγάλη οθόνη από τον Ridley Scott, σε συνδυασμό με την ατμοσφαιρική μουσική του δικού μας Βαγγέλη Παπαθανασιου(Vangelis), έχει ως αποτέλεσμα ένα εκπληκτικό υπαρξιακό έπος με κυρίαρχο θέμα τον αιώνιο αγώνα της ζωής.
Η άποψή μου: Είναι η ταινία που με έκανε να αγαπήσω το είδος της επιστημονικής φαντασίας.
Τα σκοτεινά πλάνα μιας πόλης του μέλλοντος αγκαλιάζονται από τις νότες του Vangelis με αποτέλεσμα να χαραχθούν βαθιά μέσα στην ψυχή μου.
Θα χαρώ πολύ να διαβάσω τις δικές σας απόψεις και προτάσεις για ταινίες.
Μπορείτε να τις αποστείλλετε στον Μάριο Γεράνιο στο e-mail: This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it