Κυρ 9 Απρ 2017 07:03:39 μμ

Τέχνες και Πολιτισμός

Τέχνες και Πολιτισμός (359)

Υποκατηγορίες

Cinema

Cinema (68)

Για να δείτε όλες τις ταινίες που παίζονται σε όλους τους κινηματογράφους της περιοχής μας  κάντε κλικ εδώ (ΠΗΓΗ: ΑΘΗΝΟΡΑΜΑ):

Σινεμά - αθηνόραμα.gr

Προβολή άρθρων...

Θεματικά αυτή η ταινία είναι πολλά πράγματα μαζί: Αντισυμβατική ιστορία αγάπης, ευαίσθητο και ειλικρινές πορτρέτο για τις άβολες στιγμές της εφηβείας και τη διαδρομή προς την ενηλικίωση μέσω της οποίας κάθε νέος συναντά, επώδυνα ή όχι, τον αληθινό κόσμο. Καταγγελία και μαζί διέξοδος για την σχολική παρενόχληση και την απομόνωση που αυτή συνεπάγεται. Ωδή για τη φιλία και την αξία των φίλων, των συμμάχων δηλαδή σε αυτή τη μάχη, που η παρουσία τους ή τα δώρα τους σε βγάζουν από τις δύσκολες στιγμές, σου χαρίζουν ανυπόκριτη ευτυχία και σε κάνουν να αισθάνεσαι ότι ο κόσμος σου ανήκει. Όλος.

To φιλμ διαδραματίζεται σε ένα αμερικάνικο σχολείο τη δεκαετία του΄90. Παρακολουθεί τον Τσάρλι, ένα ευφυές, ευαίσθητο και από αυτήν την άποψη «ελαττωματικό» παιδί κατά τη διάρκεια μιας συναρπαστικής, τραυματικής, αγχωτικής, αλλά τελικά απόλυτα θριαμβευτικής πρώτης σχολικής χρονιάς. Ο ήρωας μας, εκ πρώτης όψεως είναι περίεργος και μοναχικός, συμπαθής, χαριτωμένος, δειλός και σχεδόν ανύπαρκτος, όπως οι περισσότεροι έφηβοι και ευγενικός τόσο που επιτρέπει στους άλλους να τον πληγώνουν. Διαθέτει χαρίσματα και αρετές, που δεν τα ξέρει γιατί δεν οδηγούν στην αποδοχή των άλλων. Ξεκινά την πρώτη μέρα στο λύκειο με το φόβο ότι δε θα κάνει κανένα φίλο και, κατά κάποιο τρόπο, ο φόβος αυτός επιβεβαιώνεται. Άπειρος και εσωστρεφής δεν συγχρωτίζεται με τα θορυβώδη δημοφιλή παιδιά του σχολείου και καταλήγει απομονωμένος στο περιθώριο.
Αλλά διαθέτει ισχυρά πλεονεκτήματα: πάντα προσπαθεί να βρει χαρά στη ζωή, κοιτάζει με ορθάνοιχτα μάτια και επηρεάζεται από όσα συμβαίνουν γύρω του, απορροφά τις κοινωνικές και οικογενειακές πιέσεις, αφομοιώνει τα δικά του παθήματά και βρίσκεται σε φάση αναμονής, περιμένοντας «μέρες καλύτερες να έρθουν». Κατά μία έννοια, είναι ευάλωτος αλλά γενναίος, δίνει τον αγώνα του με ψυχή και σθένος, χωρίς να είναι σίγουρος ότι μπορεί να αντέξει τις κακουχίες.

Σε μια από τις ασκήσεις γενναιότητας, πάει ολομόναχος σ' έναν ποδοσφαιρικό αγώνα όπου γνωρίζει τυχαία τη Σαμ και τον Πάτρικ δυο πολύ καλούς φίλους και ετεροθαλή αδέλφια που μαζί κάνουν ένα ευπαρουσίαστο δίδυμο και δείχνουν να μπορούν να αντιμετωπίσουν οποιαδήποτε κατάσταση. Στην πορεία γίνεται μέλος της παρέας τους, μιας ομάδας τελειοφοίτων και μεγαλύτερών του μαθητών. Στον Πάτρικ που είναι τρομερά ενδιαφέρον τύπος, πνευματώδης, και γεμάτος αυτοπεποίθηση ο Τσάρλι αναγνωρίζει την αδελφή ψυχή, στην όμορφη Σαμ τον έρωτα της ζωής του. Οι νέοι φίλοι του τον εκτιμούν και του το δείχνουν, τον προστατεύουν, τον ενθαρρύνουν να ανοίγεται στους άλλους. Τον εισάγουν στη μουσική, τον κινηματογράφο, τον έρωτα και τη ζωή. Σιγά-σιγά, μέσα από την αποδοχή των άλλων μαθαίνει και αυτός να μη φοβάται, να εκτιμά τον εαυτό του, αποκτά αυτοπεποίθηση και την πολύτιμη αίσθηση ότι ανήκει κάπου.

Η ταινία του Stephen Chbosky, βασίζεται στο δικό του μυθιστόρημα “The Perks Of Being A Wallflower”(1999), που έχει γίνει ένα από τα αγαπημένα βιβλία της νεολαίας στις ΗΠΑ. Κάτι σαν τον «Φύλακα στη Σίκαλη» της εποχής μας, που σε μερικά σχολεία το προτείνουν ενώ σε άλλα το απαγορεύουν. «Έγραψα το βιβλίο για πολύ προσωπικούς λόγους», λέει ο Chbosky. «Περνούσα μια μία πολύ δύσκολη περίοδο στην προσωπική μου ζωή. Αλλά είχα φτάσει σε ένα σημείο που ήμουν πλέον έτοιμος να γράψω γιατί οι καλοί άνθρωποι πρέπει να βιώνουν τόσο άσχημες καταστάσεις και πως μια “οικογένεια” φίλων μπορεί να σε βοηθήσει να τις ξεπεράσεις. Χρειαζόμουν πραγματικά απαντήσεις για μένα και ήταν σαν ο Τσάρλι να με σκούντησε στον ώμο και να μου είπε: «Είμαι έτοιμος να πω την ιστορία μου.» «Δεν προσπάθησα να ικανοποιήσω ή να αγγίξω τους πάντες. Προσπάθησα να πω τη δική μου αλήθεια… Είπα αυθεντικά την ιστορία μου και πιστεύω πως το κοινό το σεβάστηκε».

Ο σκηνοθέτης συγκέντρωσε ένα τρομερό καστ για το σκηνοθετικό του ντεμπούτο, συμπεριλαμβανομένου ενός χαρισματικού τρίο από τους Emma Watson, Logan Lerman και Ezra Miller στους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Ο Lerman ένα αναδυόμενο αστέρι, που υποδύεται τον Τσάρλι, δίνει μια λεπτή και θετική ερμηνεία που αναδεικνύει όλη την αγνή ψυχή του ήρωα του. Ο Ezra Miller είναι εξαιρετικός ως Πάτρικ, το ίδιο και η Watson ως Σαμ. Για να υποδυθούν τη μητέρα, τον πατέρα και τη θεία του Τσάρλι ο Chbosky διάλεξε αντίστοιχα τους βετεράνους ηθοποιούς Kate Walsh, Dylan McDermott και Melanie Lynskey, που είναι κάτι περισσότερο από επαρκείς.

Η ταινία συμπληρώνεται με τις τέλειες μουσικές της εποχής από τους Smiths και Sonic Youth που ακούγονται σε όλη τη διάρκεια της. Όλοι αυτοί οι παράγοντες έχουν ως αποτέλεσμα ένα φιλμ πλούσιο, ενδιαφέρον, αληθινό, ειλικρινές συναισθηματικά, μια τρυφερή κομεντί που ξεφεύγει από τα συνήθη κλισέ των αμερικάνικων ταινιών του είδους της, που παρουσιάζουν τους έφηβους ως κάφρους.

Όταν βρίσκεσαι στην ενήλικη ζωή συνήθως ξεχνάς τα προβλήματα, πολλά από αυτά αμφιλεγόμενα, που στην εφηβεία σου ράγιζαν την καρδιά. Αλλά με αυτή την ταινία συνειδητοποιείς ότι πάντα υπάρχουν νεαρά παιδιά που αισθάνονται άσχημα όταν είναι μόνα τους, θεωρούν ότι κανείς δεν τα ακούει και δεν τα νοιάζεται. Τα περισσότερα σιωπούν, βιώνουν μόνα τους το δράμα, μερικά μάλιστα αμφιταλαντεύονται στην ανάγκη να δώσουν ένα τέλος, ακόμα και οδυνηρό. Η ταινία ακριβώς αυτό μας μαθαίνει: την ανάγκη να σπάσει αυτή η σιωπή και οι νέοι να μιλούν για αυτά που βιώνουν.

Η ταινία απέσπασε πολλές διακρίσεις και βραβεία για την ίδια και τους συντελεστές της, ανάμεσά τους: Βραβείο Teen Choice, καλύτερης δραματικής ταινίας (2013), Βραβείο καλύτερης πρώτης ταινίας Ανεξάρτητου Πνεύματος (2013), Βραβείο της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου Καλύτερου γυναικείου ρόλου για την Έμμα Γουάτσον, (Σαν Ντιέγο Καλιφόρνια 2012), Βραβείο People’s Choice (2013) Καλύτερης ηθοποιού σε δραματική ταινία και πάλι για την Έμμα Γουάτσον.


ΗΠΑ, 2012. Διάρκεια:103'. Σκηνοθεσία-Σενάριο: Stephen Chbosky. Πρωταγωνιστούν: Emma Watson, Nina Dobrev, Paul Rudd, Logan Lerman, Mae Whitman, Melanie Lynskey, Ezra Miller, Kate Walsh ,Dylan McDermott Johnny Simmons, Nicholas Braun.

Σάββατο 1 Οκτωβρίου 2016 στο θέατρο ΑΛΙΚΗ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ "Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΡΑΚΗΣ".

Από τον Σύλλογο Κρητών Βριλησσίων.

Γιορτή της Ρακής

Το Σάββατο 1 Οκτωβρίου 2016, ο Σύλλογος Κρητών Βριλησσίων διοργανώνει παραδοσιακή κρητική βραδιά – ‘Γιορτή της Ρακής’, υπό την αιγίδα του Πολιτιστικού και Αθλητικού Οργανισμού του Δήμου Βριλησσίων, στο θέατρο ‘Αλίκη Βουγιουκλάκη’, ώρα 19.00.

Στην εκδήλωση συμμετέχει το παραδοσιακό συγκρότημα του Αντώνη Μαρτσάκη και τα χορευτικά τμήματα της Ένωσης Κρητών Βριλησσίων.

Είσοδος: 10 ευρώ με μενού.
Τα παιδιά έως 10 ετών θα είναι δωρεάν.

Το Cine-Δράση, την Κυριακή 2 Οκτωβρίου, στην αίθουσα του πάρκου "Μ. Θεοδωράκης"* (ΤΥΠΕΤ), 8.00 το βράδυ, παρουσιάζει την ταινία «Αρκαδία Χαίρε», παρουσία του πολυβραβευμένου σκηνοθέτη της, Φίλιππου Κουτσαφτή, που μετά την προβολή, θα συζητήσει με τους θεατές για την ταινία του και όχι μόνο...

16 χρόνια μετά την «Αγέλαστο Πέτρα», το διασημότερο σύγχρονο ελληνικό ντοκιμαντέρ και εκείνο το οποίο έβγαλε από το μυαλό του θεατή ότι ταινία τεκμηρίωσης σημαίνει είτε παράθεση ιστορικών ντοκουμέντων είτε φυσιολατρικές και ηθογραφικές πληροφορίες τηλεοπτικής κοπής. Με μια ποίηση που ανάβλυζε από την πεζή καθημερινότητα, ο διευθυντής φωτογραφίας Φίλιππος Κουτσαφτής είχε καταφέρει να συνδυάσει το παρόν και το παρελθόν ενός γεμάτου αντιφάσεις τόπου, της ιερής και βιομηχανικής Ελευσίνας, κινηματογραφώντας με –συχνά υπερβάλλοντα– λυρισμό ένα συγκινητικό «παράπονο της Περσεφόνης».

Με το ίδιο βλέμμα κοιτάζει τώρα την καρδιά της Πελοποννήσου, την Αρκαδία, και ακόμα πιο συγκεκριμένα την Τεγέα, μια περιοχή συνδεδεμένη με μυθολογικά στοιχεία, μείζονα ιστορικά γεγονότα και το όνειρο των Ρομαντικών περί ουτοπικού επίγειου παραδείσου («Et in Arcadia ego»). Ο σκηνοθέτης επιστρέφει με ένα πορτρέτο της Αρκαδίας, ένα λυρικό και ευαίσθητο εθνογραφικό - αρχαιολογικό οδοιπορικό, περιπλανιέται σε έναν τόπο μυστικιστικό, που μοιάζει να έχει ξεπηδήσει από τις σελίδες της Ελληνικής μυθολογίας και κουβαλάει ιστορίες, θρύλους και ανεξερεύνητα μονοπάτια. Βραβείο καλύτερης ελληνικής ταινίας της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.

Το σπουδαιότερο καλλιτεχνικό προσόν του Κουτσαφτή είναι η διαυγής, αθώα ματιά με την οποία πλησιάζει κάθε φορά το υλικό του, κάτι που κάνει κι αυτό το ντοκιμαντέρ του να ξεχωρίζει από τις υπόλοιπες «προκατασκευασμένες» κινηματογραφικές αποδείξεις της αλήθειας. Η κάμερα του «Αρκαδία Χαίρε» στέκεται με την ίδια απροσποίητη ειλικρίνεια και δέος απέναντι σε έναν αρχαίο ναό, ένα οργωμένο χωράφι κι ένα πανηγύρι. Ανακαλύπτει τη μυστική τους σχέση μπροστά στα μάτια μας, μαζί μας, κι αυτό δίνει στην καταγραφή της αφενός καθαρότητα και αφετέρου μια γνήσια ποιητική διάσταση.

Την τελευταία ενισχύει κι ένας προσωπικός, συχνά δοκιμιακός, συχνότερα όμως συναισθηματικός λόγος, που δανείζεται από Φερνάντο Πεσόα, Ζήσιμο Λορεντζάτο και Νικηφόρο Βρεττάκο, φορτίζεται από τη μουσική του Κωνσταντίνου Βήτα και περιγράφει μια παρηκμασμένη πραγματικότητα, αναζητώντας νοσταλγικά την Αρκαδία –όπως και προηγουμένως την Ελευσίνα– που χάθηκε παντοτινά. Μόνο που ο τρυφερός λυρισμός του Κουτσαφτή, ο οποίος μαζί με τη συγκίνηση κουβαλά κι έναν ρετρό συντηρητισμό, στηρίζεται εδώ σε μια χειμαρρώδη και περιγραφική αφήγηση, η οποία «καβαλά» την εικόνα, αδυνατίζοντας τη σιωπηλή, υπόγεια δύναμή της. Ίσως όμως αυτό, από την άλλη, να είναι, όπως και στην «Αγέλαστο Πέτρα», το «εμπορικό» προσόν μιας εκ φύσεως αντιεμπορικής ταινίας.
(Κριτική: Αθηνόραμα)


Ντοκιμαντέρ 2015. Διάρκεια: 90'. Κείμενα-Φωτογραφία-Σκηνοθεσία: Φίλιππος Κουτσαφτής. Μοντάζ Εικόνας & Ήχου: Ιωάννα Σπηλιοπούλου. Μουσική: Κωνσταντίνος Βήτα. Κάμερα: Νικόλας Καρανικόλας, Σταμάτης Κούρος. Προμοντάζ: Χρόνης Θεοχάρης, Ξενοφών Λατινάκης.

O Φίλιππος Κουτσαφτής γεννήθηκε στη Ζαγορά Βόλου. Αρχικά σπούδασε μηχανολογία και στη συνέχεια κινηματογράφο στην Αθήνα, στη Σχολή Σταυράκου, τμήμα Διευθυντών Φωτογραφίας. Έχει εργασθεί, ως Διευθυντής Φωτογραφίας σε δεκαέξι ταινίες μεγάλου μήκους, πολλές από τις οποίες διακρίθηκαν σε φεστιβάλ της Ελλάδας και του εξωτερικού, σε ταινίες μικρού μήκους, καθώς και σε μεγάλο αριθμό προγραμμάτων για την Ελληνική Τηλεόραση. Εργάζεται επίσης ως σχεδιαστής φωτισμών σε θεατρικές, μουσικές και παραστάσεις χορού.


Φιλμογραφία

1987 Σεμνών Θεών (μμ)
1988 Μια Μέρα με τον Μίνωα (μμ)
2000 Αγέλαστος Πέτρα
2007 To. Ra. Ke. (μμ)
2015 Αρκαδία Χαίρε


*ΤΥΠΕΤ: το πάρκο που περικλείεται από τις οδούς Μπακογιάννη, Λυκαβηττού, Υμηττού και Πλαταιών, Βριλήσσια

ΗΠΑ 1944. Διάρκεια: 88΄. Σκηνοθεσία: Otto Preminger. Σενάριο: Vera Caspary (μυθιστόρημα) Jay Dratler, Samuel Hoffenstein , Elizabeth Reinhardt (σενάριο). Πρωταγωνιστούν: Gene Tierney, Dana Andrews, Clifton Webb, Vincent Price, Judith Anderson.
Η «Λάουρα», είναι ένα υποβλητικό, διαχρονικά σαγηνευτικό, κλασικό φιλμ νουάρ, από τα γοητευτικότερα της κινηματογραφικής ιστορίας, αριστοτεχνικά σκηνοθετημένο από τον μεγάλο δημιουργό Otto Preminger. Μια ταινία για ασταθές της ανθρώπινης φύσης, τις φαντασιώσεις και τα πάθη των ανθρώπων, τη ζήλια, τον έρωτα, την απέχθεια, την ενοχή, την παράνοια, την αποξένωση. Δράμα, καταστροφικό πάθος συναρπαστικό μυστήριο, ρομαντισμός, μία ή τρεις τραγικές και καθόλου απλές ιστορίες έρωτα και αμαρτίας, ερωτική ψύχωση και σκοτεινά μυστικά συναντώνται σε ένα ανεπανάληπτο αριστούργημα που φλερτάρει με το σινεμά του φανταστικού και έμεινε στην ιστορία για το μυστήριό του, τις ασυνήθιστες εκπλήξεις και ανεπανάληπτες ανατροπές στο σενάριό του.
«Δεν θα ξεχάσω ποτέ το Σαββατοκύριακο που πέθανε η Λάουρα. Ένας ασημένιος ήλιος έκαιγε στον ουρανό σαν τεράστιος μεγεθυντικός φακός. Ήταν η πιο ζεστή Κυριακή που θυμάμαι. Ένιωθα σαν να είχα απομείνει ο τελευταίος άνθρωπος στη Νέα Υόρκη. Και πράγματι, μετά τον φρικτό θάνατό της είχα μείνει μόνος. Εγώ ο Γουάλντο Λίντεκερ, ο μοναδικός που ήξερε αληθινά τη Λάουρα, είχα αρχίσει να γράφω την ιστορία της όταν ήρθε να με δει ένας από αυτούς τους ντετέκτιβ…». Η φωνή του θεατρικού ηθοποιού Κλίφτον Γουέμπ, εκτός κάδρου, μας εισάγει ατμοσφαιρικά σε ένα από τα πιο ερωτικά φιλμ νουάρ από συστάσεως Χόλυγουντ.
Ο σκληρός, επιφανειακά κυνικός και συναισθηματικά ανώριμος ντετέκτιβ Μαρκ ΜακΦέρσον, ήρωας έπειτα από μια συμπλοκή με γκάνγκστερ, με μια υφέρπουσα απέχθεια για τις ιδιοτροπίες της υψηλής κοινωνίας και καθόλου πίστη στους ανθρώπους, αναλαμβάνει να ερευνήσει τη δολοφονία της Λάουρα Χαντ, μιας πανέμορφης, χαριτωμένης και αγαπητής νεαρής διαφημίστριας με ευγενική ψυχή και λαϊκή καταγωγή που έκανε τους πάντες να την ερωτεύονται. Ο ντετέκτιβ που αγγίζει τα όρια του μύθου. Προκειμένου να μάθει και να ταιριάξει σωστά τις συνθήκες που κατέληξαν στον φόνο ξεκινά, ανυποψίαστος, μια έρευνα που καταλήγει σε δολοφονικό παιχνίδι. Ανακρίνει τους βασικούς υπόπτους, όλους δυνάμει δολοφόνους, που όμως κανένας τους δεν διαθέτει σοβαρό και επαρκές κίνητρο να διαπράξει το φόνο. Πρόκειται για τον αρραβωνιαστικό της Λάουρα, τον Σέλμπι Κάρπεντερ, ξεπεσμένο αριστοκράτη, τεμπέλη και άφραγκο, αμφιβόλου ηθικής που επιβιώνει εμπορευόμενος το όμορφο παρουσιαστικό του. Τον μεσήλικα εκκεντρικό και αδίστακτο κοσμικογράφο Γουάλντο Λίντεκερ, αριστοκράτη, με αντιφατική προσωπικότητα και βρετανικό φλέγμα, που υπήρξε μέντοράς της Λάουρα, την έβαλε στους κοσμικούς κύκλους της Νέας Υόρκης, έναν κόσμο διανοουμένων και νεόπλουτων, την θεωρεί ανεκτίμητο δημιούργημα του και την αντιμετωπίζει ως ατομική του ιδιοκτησία. Την πλούσια, ερωτευμένη με το Σέλμπι, θεία της, Αν Τρέντγουελ, μια γυναίκα κάποιας ηλικίας, με χαιρέκακο βλέμμα και ύποπτες προθέσεις και την πιστή αλλά με ελαφρά τάση προς την υστερία οικονόμο της, Μπέσι Κλέαρι.
Μέσα από τις αντικρουόμενες μαρτυρίες τους διαμορφώνει άποψη για τον χαρακτήρα της νεκρής. Βλέποντας το κρεμασμένο στο σαλόνι πορτρέτο της, μαγεύεται από τη σπάνια ομορφιά της και επηρεάζεται τόσο, που σύντομα βρίσκεται και αυτός, όπως και οι υπόλοιποι άντρες της ιστορίας, ερωτευμένος και δέσμιος της ακαταμάχητης γοητείας της. Βυθίζεται στο πάθος του και ζει μια σειρά αγχωμένες φαντασιώσεις. Στο μέσον περίπου των ερευνών, ένα βράδυ ψάχνει στο δωμάτιο της, ανακατεύει τα συρτάρια, αγγίζει τα εσώρουχά της, αναπνέει το άρωμά της και τελικά κάθεται σε μια πολυθρόνα να διαβάσει το ημερολόγιο της ώσπου τον παίρνει ο ύπνος. Και τότε ένα απρόσμενο και ανατρεπτικό συμβάν τον υποχρεώνει να αναθεωρήσει όλα όσα έχει μάθει και σκεφτεί για την υπόθεση. Γιατί, όπως σε όλα τα φιλμ νουάρ έτσι και σε αυτό τίποτα δεν είναι όπως αρχικά φαίνονταν. Πίσω από το αριστοκρατικό περιβάλλον και τα φωτεινά ντεκόρ, κρύβονται πάθη και ύπουλα μυστικά καθώς και η διφορούμενη, υποκριτική, ψυχολογικά ασταθής και διεστραμμένη φύση των πρωταγωνιστικών χαρακτήρων. Η Λάουρα δεν είναι τόσο αθώα και άψογη και ο ΜακΦέρσον είναι ένας σκληρός, ζηλόφθονος, σχεδόν σαδιστής ντετέκτιβ που δεν χάνει την ευκαιρία να δείξει το μίσος του για τους διανοουμένους που αυτή συναναστρεφόταν. Και εδώ η πραγματική «αλήθεια» κρύβεται πίσω από τα ίχνη και τις ενδείξεις, και η αποκάλυψή της συνδέεται με τον ξεχωριστό τρόπο που ο κάθε θεατής προσλαμβάνει τα στοιχεία που του παρέχονται. Εν ολίγοις ο καθένας μας βλέπει την αλήθεια που επιθυμεί ή είναι προετοιμασμένος να δει.
Την πλοκή πυροδοτεί ο πόθος, που αυτοί οι τρεις, τόσο διαφορετικοί, άντρες τρέφουν για την Λάουρα. Αλλά ο σκηνοθέτης Otto Preminger, ένας φινετσάτος και συνειδητοποιημένος καλλιτέχνης χρησιμοποιεί την πλοκή ως αφορμή για να πλάσει αξέχαστους χαρακτήρες, να δημιουργήσει σκηνές που στοιχειώνουν με το στιλ και την υποβλητική τους ατμόσφαιρα, (η μουσική συμβάλλει καταλυτικά στη δημιουργία έντασης και σασπένς) και παραδίδει στο κοινό κάτι περισσότερο από ένα φιλμ νουάρ: μια ταινία–αποπλάνηση, από αυτές που παρακολουθούνται με αγωνία ώσπου να αποκαλυφθεί η ταυτότητα του δολοφόνου και απαντηθούν τα δεκάδες ερωτήματα που γεννιούνται από την αστυνομική έρευνα. Η εκπληκτικής ομορφιάς Gene Tierney ερμηνεύει στα 24 χρόνια της το ρόλο της μοιραίας γυναίκας με ευαισθησία, άψογο στιλ και απόλυτη επάρκεια και περνάει στην αιωνιότητα. Ο Dana Andrews ενσαρκώνει άψογα τον ντετέκτιβ Μακφέρσον και καταφέρνει με μόνο ατού το πρόσωπο του να μας δείξει τον τρόμο που τον καταλαμβάνει όταν αντιλαμβάνεται ότι ερωτεύεται μια νεκρή και ένα πορτραίτο.
Εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=u6f8jRplej8 το trailer της ταινίας

Page 8 of 45